شماره ۱۳۳۲ - دلا تو تا به غم عشق در جهان باشی

دلا تو تا به غم عشق در جهان باشی
میان خلق جهان بی سخن چو جان باشی ۱

چو نرگسم شده بیمار تا به کی با ما
چو سوسن ای بت مهروی ده زبان باشی ۲

اگر ز نسل بنی آدمی بگو آخر
چرا ز دیده ی ما چون پری نهان باشی ۳

ز حد گذشت مرا شرح حال عشق ای دل
قلم صفت تو ز غم چند سر دوان باشی ۴

نگار خوش به سر ناز بالش امید
به خواب خوش تو چرا سر بر آستان باشی ۵

فراغتیست تو را از جهان بگو تا چند
مدام بر سر بازار داستان باشی ۶

هزار جان به فدایت کنم من از سر شوق
میان باغ دل من تو چون روان باشی ۷