این متن به مخاطب توصیه میکند که در مسیر زندگی، مانند رهروان بزرگ عمل کند، از تظاهر و خودنمایی بپرهیزد، و به جای دنیای فانی، به حیات جاودان بیندیشد. همچنین تأکید میکند که از بند منافع شخصی رها شده و به دیگران خدمت کند، و در عین حال، از مدعیان و تظاهرکنندگان دوری گزیند.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن، نیاز به درک و تجربهی بیشتری دارد که معمولاً در سنین نوجوانی و بزرگسالی قابل درک است. همچنین، برخی مفاهیم مانند رهایی از دنیای فانی و توجه به حیات جاودان، ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۴۲۰ - گر مرد رهی ز رهروان باش
در پردهٔ سر خون نهان باش ۱
بنگر که چگونه ره سپردند
گر مرد رهی تو آن چنان باش ۲
خواهی که وصال دوست یابی
با دیده درآی و بی زبان باش ۳
از بند نصیب خویش برخیز
دربند نصیب دیگران باش ۴
در کوی قلندری چو سیمرغ
میباش به نام و بی نشان باش ۵
بگذر تو ازین جهان فانی
زنده به حیات جاودان باش ۶
در یک قدم این جهان و آن نیز
بگذار جهان و در جهان باش ۷
منگر تو به دیدهٔ تصرف
بیرون ز دو کون این و آن باش ۸
عطار ز مدعی بپرهیز
رو گوشهنشین و در میان باش ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.