شماره ۱۲۲۷ - گر کند میل جفا دلبر من گویم چه

گر کند میل جفا دلبر من گویم چه
ور دهد ترک من و عهد وفا گویم چه ۱

دل ببرد از من و خون ریزدم اکنون از چشم
دارد این جرم بر این خسته روا گویم چه ۲

پادشاهیست اگر جان بنوازد به کرم
ور براند ز سر کوی گدا گویم چه ۳

گر طبیبان جهان درد دل خسته کنند
از لب لعل تو ای دوست دوا گویم چه ۴

گفته ای دیده بدوز از قد و بالای چو سرو
سرو قدّش چو کند نشو و نما گویم چه ۵

من به دیدار شده قانع از آن روی چو ماه
گر بگوید به سر کو تو میا گویم چه ۶

گر بگوید شب دلخواه به امّید وصال
تو بده جان و جهان را به بها گویم چه ۷