خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و دلبستگی عمیق خود به معشوق سخن میگوید. او از رنجهای عشق، دوری و بیوفایی معشوق شکایت دارد، اما با این حال، همچنان به او وفادار است. شاعر از تشبیههای زیبایی مانند مرغ دل، پروانه و شمع استفاده کرده تا احساسات خود را بیان کند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیههای بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی برای درک دارند.
شماره ۱۲۲۶ - ای در شکنج زلف تو مرغ دلم جا ساخته
ای در شکنج زلف تو مرغ دلم جا ساخته
جانم روانی مسکن خود را بدو پرداخته ۱
ای نور هر دو دیده ام در پیش شمع روی تو
مسکین دلم پروانه وش جان و جهان در باخته ۲
نقد روان ما غمت بربود از دستم ولی
در بوته هجران تو قلب دلم بگداخته ۳
تا کی به غم دم درکشی در هجر او فریاد کن
ای دل به بستان غمش کمتر نه ای از فاخته ۴
با آنکه او بر جان من بس جور و خواری می کند
بیچاره ی مسکین دلم با جور او در ساخته ۵
داری به جای من بسی دلبر ولیکن دلبرا
ما در جهان بیوفا جز تو کسی نشناخته ۶
جانم روانی مسکن خود را بدو پرداخته ۱
ای نور هر دو دیده ام در پیش شمع روی تو
مسکین دلم پروانه وش جان و جهان در باخته ۲
نقد روان ما غمت بربود از دستم ولی
در بوته هجران تو قلب دلم بگداخته ۳
تا کی به غم دم درکشی در هجر او فریاد کن
ای دل به بستان غمش کمتر نه ای از فاخته ۴
با آنکه او بر جان من بس جور و خواری می کند
بیچاره ی مسکین دلم با جور او در ساخته ۵
داری به جای من بسی دلبر ولیکن دلبرا
ما در جهان بیوفا جز تو کسی نشناخته ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۲۵ - ای غمت در جان ما جا ساخته
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲۷ - گر کند میل جفا دلبر من گویم چه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.