غزل ۳۹۵ - ای تو را با هر دلی کاری دگر

ای تو را با هر دلی کاری دگر
در پس هر پرده غمخواری دگر ۱

چون بسی کار است با هر کس تورا
هر کسی را هست پنداری دگر ۲

لاجرم هرکس چنان داند که نیست
با کست بیرون ازو کاری دگر ۳

چون جمالت صد هزاران روی داشت
بود در هر ذره دیداری دگر ۴

لاجرم هر ذره را بنموده‌ای
از جمال خویش رخساری دگر ۵

تا نماند هیچ ذره بی نصیب
داده‌ای هر ذره را یاری دگر ۶

لاجرم دادی تو یک یک ذره را
در درون پرده بازاری دگر ۷

چون یک است اصل این عدد از بهر آنست
تا بود هر دم گرفتاری دگر ۸

ای دل سرگشته تا کی باشدت
هر زمانی درد و تیماری دگر ۹

کی رسد از دین سر مویی به تو
زیر هر موییت زناری دگر ۱۰

خیز و ایمان آر و زنارت ببر
توبه کن مردانه یکباری دگر ۱۱

دل منه بر هیچ چون عطار هیچ
تا کیت هر لحظه دلداری دگر ۱۲