غزل ۳۹۰ - ای عشق تو کیمیای اسرار

ای عشق تو کیمیای اسرار
سیمرغ هوای تو جگرخوار ۱

سودای تو بحر آتشین موج
اندوه تو ابر تند خون‌بار ۲

در پرتو آفتاب رویت
خورشید سپهر ذره کردار ۳

یک موی ز زلف کافر تو
غارتگر صد هزار دین‌دار ۴

چون زلف به ناز برفشانی
صد خرقه بدل شود به زنار ۵

آنجا که سخن رود ز زلفت
چه کفر و چه دین چه تخت و چه دار ۶

تا بنشستی به دلربایی
برخاست قیامتی به یکبار ۷

آن شد که ز وصل تو زدم لاف
اکنون من و پشت دست و دیوار ۸

در عشق تو کار خویش هر روز
از سر گیرم زهی سر و کار ۹

دستی بر نه که دور از تو
چون باد ز دست رفت عطار ۱۰