خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و با استفاده از استعاره‌هایی مانند آتش، گل، عنبر و آب حیات، عشق و شیفتگی خود را بیان می‌کند. همچنین، به وفاداری و خوی گل نیز اشاره می‌شود.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و فرهنگ فارسی دارد.
شماره ۸۹۵ - ای برده آتش رخ تو آب و رنگ گل
ای برده آتش رخ تو آب و رنگ گل
با روی تو چرا بودم راه سوی گل ۱
با نکهت دو زلف تو عنبر چه می کنم
با روی تو کجا برم ای دوست بوی گل ۲
زان رو که نیست در گل خوش بو وفا بسی
عیبی بود عظیم چنین است خوی گل ۳
کی گل برآورد چو لبت غنچه ای دگر
آب حیات اگر رود ای جان به جوی گل ۴
با روی تو چرا بودم راه سوی گل ۱
با نکهت دو زلف تو عنبر چه می کنم
با روی تو کجا برم ای دوست بوی گل ۲
زان رو که نیست در گل خوش بو وفا بسی
عیبی بود عظیم چنین است خوی گل ۳
کی گل برآورد چو لبت غنچه ای دگر
آب حیات اگر رود ای جان به جوی گل ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۹۴ - مرا عشقت نه امروزست در دل
گوهر بعدی:شماره ۸۹۶ - تا کی کنم ای دوست به درد تو تحمّل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
