غزل ۳۶۰ - صبح از پرده به در می‌آید

صبح از پرده به در می‌آید
اثر آه سحر می‌آید ۱

یا کسی مشک ختن می‌بیزد
یا نسیم گل تر می‌آید ۲

خیز ای ساقی و می‌ده به صبوح
که حریف چو شکر می‌آید ۳

پسری کز خط سبزش چو قلم
دل عشاق به سر می‌آید ۴

ای پسر می ده و می نوش که عمر
به سر تو که به سر می‌آید ۵

عمرت این یکدم حالی است تو را
کیست ضامن که دگر می‌آید ۶

تویی و یکدم و آگاه نه‌ای
کز دگر دم چه خبر می‌آید ۷

لیک دانی تو که بی صد غم نیست
هر دمی کان ز تو بر می‌آید ۸

سنگ بر بام فلک زن به صبوح
که فلک بر تو به در می‌آید ۹

داد بستان ز جهانی که درو
بهتر خلق بتر می‌آید ۱۰

در جهانی که همه بی‌نمکی است
قسم عطار جگر می‌آید ۱۱