شماره ۶۹۸ - مگر صبا ز سر کوی یار می آید

مگر صبا ز سر کوی یار می آید
که بوی سنبل گیسوی یار می آید ۱

مرا هوای جنون تازه می شود هردم
که یاد سلسله ی موی یار می آید ۲

معطّرست دماغ دلم به باد سحر
از آن سبب که ازو بوی یار می آید ۳

روا بود که نویسم ز خون دیده و دل
جواب نامه که از سوی یار می آید ۴

مرا ز شیوه ی بادام و شکل پسته و گل
خیال چشم و لب و روی یار می آید ۵

به ماه عید نظر گر کنم حرامم باد
مرا چو یاد ز ابروی یار می آید ۶

شکایت از غم و جور و جفای دهرم نیست
مرا جفا همه از خوی یار می آید ۷

دلم به تیغ جفایش بخست جان و جهان
خوش است از آنکه ز بازوی یار می آید ۸