شماره ۶۹۷ - نگار من ز منش گرچه عار می آید

نگار من ز منش گرچه عار می آید
مرا به عشق رخش افتخار می آید ۱

چگونه شرح توان داد از غم هجران
چه جورها به من از روزگار می آید ۲

امید بود مرا کز دلم غمی ببرد
بسی غمم به دل از غمگسار می آید ۳

بیا که در غم هجر تو جان شیرینم
به لب مرا ز غم انتظار می آید ۴

بسی دلست به فتراک شوق بر بسته
مگر که دلبر ما از شکار می آید ۵

..... که از پیش او حذر اولیست
دلا که آن بت چابک سوار می آید ۶

به دست باش دلا امشب از سر یاری
که بویی از سر زلف نگار می آید ۷

اگر جهان همه گلزار می شود باری
به دست دل ز فراق تو خار می آید ۸

اگرنه عشق تو باشد مرا چه نام نهند
جهان ز نام تو با اعتبار می آید ۹