خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن عاشقانه، از عشق و جذابیت معشوق خود سخن می‌گوید و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند باد صبا، آهوی وحشی، ماه و آتش، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او از تأثیر معشوق بر جان و تن خود می‌گوید و از لطف و جمال او به وجد آمده است.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۹۷ - صبا بویی ز تو سوی من آورد
صبا بویی ز تو سوی من آورد
جزاک الله که جانم با تن آورد ۱
ز تیغ غمزه ات آهوی وحشی
خراج چشم تو بر گردن آورد ۲
رخت را مه نمی گویم که مه را
شعاع روی تو در خرمن آورد ۳
گریبان مرادم دست بگرفت
که با لطف تو پا در دامن آورد ۴
شرار آتشین این دل تنگ
خلافی در وجود آهن آورد ۵
هوای کوی آن مه روی ما را
دگرباره به سوی مأمن آورد ۶
نمی دانم چه بویست این مگر باد
پیامی از جهان سوی من آورد ۷
جزاک الله که جانم با تن آورد ۱
ز تیغ غمزه ات آهوی وحشی
خراج چشم تو بر گردن آورد ۲
رخت را مه نمی گویم که مه را
شعاع روی تو در خرمن آورد ۳
گریبان مرادم دست بگرفت
که با لطف تو پا در دامن آورد ۴
شرار آتشین این دل تنگ
خلافی در وجود آهن آورد ۵
هوای کوی آن مه روی ما را
دگرباره به سوی مأمن آورد ۶
نمی دانم چه بویست این مگر باد
پیامی از جهان سوی من آورد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۶ - شب فراق تو جانا مرا به جان آورد
گوهر بعدی:شماره ۴۹۸ - کجا دل در غمت آرام گیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
