خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و فراق معشوق خود سخن می‌گوید. او زیبایی معشوق را با سرو مقایسه می‌کند و از درد فراق و دوری او می‌نالد. عشق به معشوق جهانی را خوش می‌آید، اما فراق او ناخوشایند است.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از تشبیهات و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۴۱۲ - جهان را با غم رویت خوش افتاد
جهان را با غم رویت خوش افتاد
ز رخسارت دلم در آتش افتاد ۱
چرا آن قامت زیبایش از ما
بنامیزد چو سروی سرکش افتاد ۲
نظر در بوستان بر سرو کردم
مرا با سرو قدّش بس خوش افتاد ۳
دل مسکین ما را در فراقت
ز خوان وصل تو غم بخشش افتاد ۴
بر آن روی نگارین نقطه ی خال
ز عنبر بر رخش بس دلکش افتاد ۵
چو بخرامد قدش بر طرف بستان
ببین سرو از قد از رفتارش افتاد ۶
خوش افتادست عشقش بر جهانی
فراق روی خوبش ناخوش افتاد ۷
ز رخسارت دلم در آتش افتاد ۱
چرا آن قامت زیبایش از ما
بنامیزد چو سروی سرکش افتاد ۲
نظر در بوستان بر سرو کردم
مرا با سرو قدّش بس خوش افتاد ۳
دل مسکین ما را در فراقت
ز خوان وصل تو غم بخشش افتاد ۴
بر آن روی نگارین نقطه ی خال
ز عنبر بر رخش بس دلکش افتاد ۵
چو بخرامد قدش بر طرف بستان
ببین سرو از قد از رفتارش افتاد ۶
خوش افتادست عشقش بر جهانی
فراق روی خوبش ناخوش افتاد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۱ - تا دیده ی من بر رخ همچون قمر افتاد
گوهر بعدی:شماره ۴۱۳ - مرا با قامت آن سرو آزاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
