شماره ۲۱۸ - آتشی کز غم هجران تو بر جان منست

آتشی کز غم هجران تو بر جان منست
ز آن شرر در دو جهان ناله و افغان منست ۱

دردم ار هست ز هجر تو نگارا دانم
لب جان بخش بتم مایه ی درمان منست ۲

چون بدیدم سر زلفین تو گفتم ای دل
حال او بین بتر از حال پریشان منست ۳

چاره صبرست مرا در غم هجران چه کنم
دل سرگشته خدا را نه به فرمان منست ۴

دوش همچون مه ده چار برآمد بر بام
گفتم ای دیده ببین آن رخ جانان منست ۵

گفتم از عید رخت چند بعیدم داری
گفت این لاشه بسی عید که قربان منست ۶

گفتمش تا به کیم در غم هجران داری
گفت بسیار کسی بی سر و سامان منست ۷

گفتمش هم نظری کن تو بر احوال جهان
گفت در کوی غمم او ز گدایان منست ۸

از جهان داریت ار نیست ملالی صنما
چه شود گر تو بگویی که جهان زان منست ۹