شماره ۱۹۹ - ای یار دلم را غم تو یار قدیمست

ای یار دلم را غم تو یار قدیمست
مهر تو مرا مونس و درد تو ندیمست ۱

از درد فراق رخت ای نور دو دیده
از دیده مرا بر رخ زر اشک چو سیمست ۲

ای باد صبا نکهت زلفش به من آور
کاین خسته دل غم زده قانع به نسیمست ۳

گر هست چو سروش سوی ما میل بگویش
ما را ز بد دشمن بدخواه چه بیمست ۴

گر ملک عجم بی تو سراسر همه بخشند
حقا که به نزد من دلداده ضمینست ۵

از من گنهی گر به وجود آمده باشد
شکرست خدا را که دل دوست رحیمست ۶

بالای تو چون سرو روانست به بستان
چشمان تو چون نرگس و زلف تو چو جیمست ۷

در چشم دلم روی تو چون بدر تمامست
گویی که سواد دهنت حلقه ی میمست ۸

بیچاره دلم سیرکنان گرد جهان گشت
بر خاک در دوست کنون گشته مقیمست ۹