خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این شعر به توصیف زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار می‌پردازد. جهان مانند باغی پر از گلهای رنگارنگ، سبزه‌زارهای زمردین و آواز بلبلان است. شاعر از عشق و شادی در این فصل سخن می‌گوید و از مخاطب دعوت می‌کند تا از این لحظات گذرا لذت ببرد. در پایان، او از درد فراق و خارهای مسیر عشق شکوه می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای شعری نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد که معمولاً از سن 12 سالگی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.
شماره ۱۶۵ - جهانی سر به سر چون نوبهارست
جهانی سر به سر چون نوبهارست
به باغستان جان گلها به بارست ۱
زمین همچون زمرّد سبز گشته
همه صحرا ز گل نقش و نگارست ۲
همه بستان پر از گلهای رنگین
هزاران بلبل اندر شاخسارست ۳
لب جو سر به سر خیری و سوسن
درخت ارغوان بس بیشمارست ۴
ز عشق گل میان بوستانها
فغان بلبل و بانگ هزارست ۵
بیا یک دم که با هم خوش برآییم
چو می دانی که عالم در گذارست ۶
چرا از بوستان وصلت ای جان
نصیب خاطر ما جمله خارست ۷
به باغستان جان گلها به بارست ۱
زمین همچون زمرّد سبز گشته
همه صحرا ز گل نقش و نگارست ۲
همه بستان پر از گلهای رنگین
هزاران بلبل اندر شاخسارست ۳
لب جو سر به سر خیری و سوسن
درخت ارغوان بس بیشمارست ۴
ز عشق گل میان بوستانها
فغان بلبل و بانگ هزارست ۵
بیا یک دم که با هم خوش برآییم
چو می دانی که عالم در گذارست ۶
چرا از بوستان وصلت ای جان
نصیب خاطر ما جمله خارست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۴ - بیا که بی رخ خوبت مرا به دل بارست
گوهر بعدی:شماره ۱۶۶ - شراب هجر تو بسیار خوردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
