خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و دل‌بستگی به معشوق سخن می‌گوید و از درد هجران و بی‌وفایی او شکایت می‌کند. او زیبایی و قامت معشوق را با سرو مقایسه می‌کند و از فداکاری‌های خود در راه عشق می‌گوید.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد.
شماره ۱۳۶ - دل ربایی دلبری داریم چست
دل ربایی دلبری داریم چست
دل ربود و جان فدا کردم نخست ۱
بر لب سرچشمه ی آب حیات
چون قد و بالای او سروی نرست ۲
چون قدش سروی نباشد در چمن
پیش روی او سخن گویم درست ۳
درد هجرانت چه گویم دلبرا
روی جانم را به خون دیده شست ۴
چون به جست و جوی او جان داده ام
از میان ما کناری از چه جست ۵
بی وفا گویی مرا در عاشقی
بدخویی و بی وفایی کار تست ۶
ضایعم مگذار باری ای صنم
چون جهانی بر امید وصل تست ۷
دل ربود و جان فدا کردم نخست ۱
بر لب سرچشمه ی آب حیات
چون قد و بالای او سروی نرست ۲
چون قدش سروی نباشد در چمن
پیش روی او سخن گویم درست ۳
درد هجرانت چه گویم دلبرا
روی جانم را به خون دیده شست ۴
چون به جست و جوی او جان داده ام
از میان ما کناری از چه جست ۵
بی وفا گویی مرا در عاشقی
بدخویی و بی وفایی کار تست ۶
ضایعم مگذار باری ای صنم
چون جهانی بر امید وصل تست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - به دل چو سنگدلانی به مهربانی سست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - بتا تا مهر روی تو دلم با مهربانی جست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
