شماره ۱۱۲ - بصرم دیده ی جهان بین است

بصرم دیده ی جهان بین است
که رخش مایه ی دل و دین است ۱

وصف رویش چگونه بتوان گفت
هرچه گویم هزار چندین است ۲

آنچه گویند در حبیبان نیست
گر نباشم غلط مگر این است ۳

مایه ی روح در سبک روحیست
لیک با ما عظیم سنگین است ۴

من ز جانم مطیع و چاکر او
از چه رو با منش چنین کین است ۵

ابروانش مدام پیوسته
با دو زلفین او پر از چین است ۶

مشکل اینست که بی سبب با من
رخش جورش همیشه در زین است ۷

چه کنم چون به عرصه ی ستمت
دل سرگشته ام چو فرزین است ۸