شماره ۸۸ - بر منت ای دل و دین این همه بیداد چراست

بر منت ای دل و دین این همه بیداد چراست
و این همه جور و جفا راست بگو تا ز چه خاست ۱

دل من خواست که تا شرح غمت عرضه دهد
چه کنم با که بگویم مگر این کار صباست ۲

تا کند حال دلم عرضه بدان سنگین دل
سخنی گوید چون قامت و بالای تو راست ۳

راست پرسی ز من خسته روان در بستان
مثل آن قامت زیباش دگر سرو نخاست ۴

چون مه چاردهم روی تو را دید ز غم
شرمش آمد ز رخ خوب تو زان روی بکاست ۵

نسبت روی تو با ماه فلک می کردم
چون بدیدم به حقیقت ز کجا تا به کجاست ۶

شب روی بی سر و پایی به جهان سرگشته
نسبتش با تو نشاید که کنند این نه رواست ۷

خواب در دیده ی بی خواب نیاید ما را
تا ز دیدار تو ای دوست به ناکام جداست ۸

دل ببردی و نکردی به وفا میل چرا
ای بسا پیرهن جان که ز هجر تو قباست ۹