غزل ۲۹۶ - گرد ره تو کعبه و خمار نماند

گرد ره تو کعبه و خمار نماند
یک دل ز می عشق تو هشیار نماند ۱

ور یک سر موی از رخ تو روی نماید
بر روی زمین خرقه و زنار نماند ۲

وآن را که دمی روی نمایی ز دو عالم
آن سوخته را جز غم تو کار نماند ۳

گر برفکنی پرده از آن چهرهٔ زیبا
از چهرهٔ خورشید و مه آثار نماند ۴

جان چو بگشاید به رخت دیده که جان را
با نور رخت دیده و دیدار نماند ۵

گر وحدت خود را با قلاوز فرستی
از وحدت تو هستی دیار نماند ۶

جانا ز می عشق تو یک قطره به دل ده
تا در دو جهان یک دل بیدار نماند ۷

در خواب کن این سوختگان را ز می عشق
تا جز تو کسی محرم اسرار نماند ۸

از بس که ز دریای دلم موج گهر خاست
ترسم که درین واقعه عطار نماند ۹