شماره ۴۱ - آتشی از رخ چرا افکنده ای در جان ما

آتشی از رخ چرا افکنده ای در جان ما
همچو زلفت ای صنم بشکسته ای پیمان ما ۱

سر فدای راه عشقت کرده بودم لاجرم
در غم هجران تو بر باد شد سامان ما ۲

ای طبیب از روی رحمت چاره ی دردم بساز
زآنکه از حد رفت بیرون چاره ی درمان ما ۳

هر که را یاری بود چون جان در آغوشش کشد
جز جفا بر من نمی آید هم از جانان ما ۴

ای مسلمانان مرا روزی دلی بودی مگر
خود نمی دانم چرا بیرون شد از فرمان ما ۵

گفتمش عید رخت از ما چرا داری بعید
گفت از آن کاین لاشه نیکو نیست در قربان ما ۶