شماره ۱۰ - بسیار بگفتم دل دیوانه ی خود را

بسیار بگفتم دل دیوانه ی خود را
پندم نکند گوش زهی خیره ی خود را ۱

روی تو همی خواهم و خوبست مرا رأی
تدبیر ندارم چه کنم طالع بد را ۲

فریاد ز دست دل خودرأی بلاکش
الحق که به جانم شده دشمن دل خود را ۳

مست است مدام از قدح شوق تو جانم
بر مست ملامت نرسد اهل خرد را ۴

پروانه صفت پیش تو ای شمع جهان سوز
خواهم که بسوزم همگی جسم و جسد را ۵

بلبل صفتم ناله هزارست ز شوقت
ای خار چو من کرده گل روی تو صد را ۶

از دیده چنان سیل محبّت بگشایم
کز سینه ی دشمن ببرم زنگ حسد را ۷

آن روز که در خاک تنم را بسپارند
بر یاد تو چون روضه کنم خاک لحد را ۸

بر جان جهان داغ غم هجر تو تا کی
کم سوز دل سوخته، دارای صمد را ۹