این متن عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق و ارادت شاعر به معشوق یا خداوند است. شاعر از تشنگی عاشقان برای وصال معشوق، تسلیم و بندگی کامل در برابر او، و انتظار برای رسیدن به کمال در راه عشق سخن میگوید. همچنین، اشارهای به صبر و امید عاشقان در برابر سختیها و آرزوی دریافت پیامی از معشوق دارد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی مفاهیم مانند تسلیم و بندگی ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز یا نامفهوم باشد.
غزل ۲۸۵ - عاشقان زندهدل به نام تو اند
تشنهٔ جرعهای ز جام تو اند ۱
تا به سلطانی اندر آمدهای
دل و جان بندهٔ غلام تو اند ۲
زیر بار امانت غم تو
توسنان زمانه رام تو اند ۳
سرکشان بر امید یک دانه
دانه نادیده صید دام تو اند ۴
کاملان وقت آزمایش تو
در ره عشق ناتمام تو اند ۵
رهنمایان راه بین شب و روز
در تماشای احترام تو اند ۶
صد هزار اهل درد وقت سحر
آرزومند یک پیام تو اند ۷
همچو عطار بیدلان هرگز
زندهٔ یادگار نام تو اند ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.