خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غمگین از عشق نافرجام، دوری از معشوق، و رنجهای عاشق سخن میگوید. شاعر از بیتوجهی معشوق، اشتباه گرفتن او با دیگران، و نالههای بیپاسخ دلش شکایت میکند. در عین حال، به مفاهیمی مانند گناه، شهادت، و فراق نیز اشاره دارد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و فراق نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۰۵ - که گفت مشک سیه را قرین ماه کنی؟
که گفت مشک سیه را قرین ماه کنی؟
چو خال عارض خود روز من سیاه کنی ۱
فغان که داد دل خود نخواهد از تو کسی
گهی که گوش به فریاد دادخواه کنی ۲
به همرهی رقیب از بر تو میگذرم
به این وسیله مگر سوی من نگاه کنی ۳
به اشتباه من از غیر اگر بتابی رخ
چه می شود که مرا با وی اشتباه کنی ۴
گناه اگر نبود دوستی چه گونه به حشر
نظر به روی شهیدان بی گناه کنی ۵
فغان که صبح ندارد شب فراق ای دل
که چاره ی غمش ازآه صبگاه کنی ۶
جدا از آن مه بی مهر کی رواست (سحاب)
که سوی مهر نظر یا به روی ماه کنی ۷
چو خال عارض خود روز من سیاه کنی ۱
فغان که داد دل خود نخواهد از تو کسی
گهی که گوش به فریاد دادخواه کنی ۲
به همرهی رقیب از بر تو میگذرم
به این وسیله مگر سوی من نگاه کنی ۳
به اشتباه من از غیر اگر بتابی رخ
چه می شود که مرا با وی اشتباه کنی ۴
گناه اگر نبود دوستی چه گونه به حشر
نظر به روی شهیدان بی گناه کنی ۵
فغان که صبح ندارد شب فراق ای دل
که چاره ی غمش ازآه صبگاه کنی ۶
جدا از آن مه بی مهر کی رواست (سحاب)
که سوی مهر نظر یا به روی ماه کنی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۴ - کس ای نا مهربان یاران جانی
گوهر بعدی:شماره ۳۰۶ - هر ساعت الفتی است تو را با جماعتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.