شماره ۲۲۷ - آمد ز درو داد به کف جام شرابم

آمد ز درو داد به کف جام شرابم
هم آب بر آتش زد و هم آتش از آبم ۱

از آتش سودای گلی دل زندم جوش
این است که دایم چکد از دیده گلابم ۲

با مدعی آمد به سرم آه که دارد
ماری به سر این گنج که بینی به خرابم ۳

تا کس نبرد آرزوی روی تو در خاک
نگذاشته از خاک اثری چشم پر آبم ۴

شادم که فزون روز حساب از کرمت نیست
هر چند که باشد گنه افزون زحسابم ۵

هرگز به سری سایه ای از من نفتاده است
خوش کرده به این خاطر خود را که (سحابم) ۶