شماره ۱۹۱ - جدا کرد از منت بخت بد امروز

جدا کرد از منت بخت بد امروز
که تا گردد به کامش بخت فیروز ۱

جهان خود جای آن جان جهان است
چه سان از دل کشم آه جهان سوز؟ ۲

یکی را زین دو بیرون خواهم از تن
غم جانکاه یا جان غم اندوز ۳

کند قتل منش تعلیم و غافل
که نیکی می کند با من بد آموز ۴

به ناکامی چو باید رفت روزی
زکوی او چه فردا و چه امروز ۵

دل ریش مرا مرهم چه حاجت
مرا بس مرهم دل تیر دلدوز ۶

شب من چون سیه باشد چه حاصل
که روی تست ماه عالم افروز ۷

یک امروزم (سحاب) از وصل ماهی
به فیروزی گذشت از بخت فیروز ۸