خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به موضوعات عرفانی و معنوی میپردازد و بر ضرورت فنا در معشوق (خدا) و رهایی از خودخواهیها تأکید میکند. شاعر بیان میکند که برای رسیدن به کمال و وحدت با معشوق، باید از خودگذشتگی کرد و به مرحلهای رسید که همه چیز را فدای عشق کرد. همچنین، بر اهمیت حرکت سریع و بیتعلل در مسیر عرفان تأکید میشود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند فنا و وحدت با معشوق ممکن است برای سنین پایینتر قابل درک نباشد.
غزل ۲۴۵ - ای به خود زنده مرده باید شد
ای به خود زنده مرده باید شد
چون بزرگان به خرده باید شد ۱
پیش از آن کت به قهر جان خواهند
جان به جانان سپرده باید شد ۲
تا نمیری به گرد او نرسی
پیش معشوق مرده باید شد ۳
نخرد نقشت او نه نیک و نه بد
همه دیوان سترده باید شد ۴
مشمر گام گام همچو زنان
منزل ناشمرده باید شد ۵
زود شو محو تا تمام شوی
که تو را رنج برده باید شد ۶
ره به آهستگی چو شمع برو
زانکه این ره سپرده باید شد ۷
همچو عطار اگر نخواهی ماند
نرد کونین برده باید شد ۸
چون بزرگان به خرده باید شد ۱
پیش از آن کت به قهر جان خواهند
جان به جانان سپرده باید شد ۲
تا نمیری به گرد او نرسی
پیش معشوق مرده باید شد ۳
نخرد نقشت او نه نیک و نه بد
همه دیوان سترده باید شد ۴
مشمر گام گام همچو زنان
منزل ناشمرده باید شد ۵
زود شو محو تا تمام شوی
که تو را رنج برده باید شد ۶
ره به آهستگی چو شمع برو
زانکه این ره سپرده باید شد ۷
همچو عطار اگر نخواهی ماند
نرد کونین برده باید شد ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴۴ - شکن زلف چو زنار بتم پیدا شد
گوهر بعدی:غزل ۲۴۶ - پیر ما وقت سحر بیدار شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.