این متن به انتقاد از رفتارهای نادرست و دوگانگیهای اخلاقی در جامعه میپردازد. شاعر از زیبارویانی که باعث آزار دیگران میشوند، زاهدان ریاکار، و حاکمان ناشناس از خداوند گلایه میکند. همچنین، او از نادرستی و دورویی انسانها در تمام سنین و از رفتارهای ناشایست برخی افراد در کشورشان انتقاد میکند.
متن دارای مفاهیم انتقادی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات انتقادی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۱۷۸ - خوبرویان که جگر گوشه نازند همه
پی آزار دل اهل نیازند همه ۱
سوخت پروانه گر از شمع به ما روشن کرد
که رخ افروختگان دوست گدازند همه ۲
بر سر زهد فروشان جهان پای بکوب
که بر ابناء بشر دست درازند همه ۳
نتوان گفت به هر شیشه گری اسکندر
گر چه از حیث عمل آینه سازند همه ۴
خواجگانی که خدا را نشناسند ز عجب
عجبی نیست اگر بنده آزند همه ۵
بسکه در جنس بشر گشته حقیقت نایاب
مردم از پیر و جوان اهل مجازند همه ۶
فرخی آه از آن قوم که در کشور خویش
دوست با دشمن و بیگانه نوازند همه ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.