این شعر از عشق نافرجام، رنجهای عاطفی، و ناامیدی از دشمنی و کینهتوزی سخن میگوید. همچنین، به مفاهیمی مانند آزادگی، فقر و غنا، و انباشتن ثروت اشاره دارد. شاعر از انتخابهای گذشته ابراز پشیمانی کرده و آرزو میکند که مسیر دیگری برگزیده بود.
مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی موجود در شعر برای درک و تحلیل، به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی مضامین مانند ناامیدی و انتقاد از جامعه ممکن است برای خوانندگان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۱۴۲ - با دشمن اگر میل تو پنداشته بودیم
ای دوست دل از مهر تو برداشته بودیم ۱
دردا که نبودش بجز از کینه ثمر هیچ
تخمی که ز مهر تو به دل کاشته بودیم ۲
ز آن پیش که آزاد شود سرو تهی دست
ما پرچم آزادگی افراشته بودیم ۳
تشکیل غلط قاعده فقر و غنا گشت
ای کاش که این قاعده نگذاشته بودیم ۴
پر ساختن کیسه اگر مقصد ما بود
همچون دگران جیب خود انباشته بودیم ۵
سرلوحه طوفان شده گلرنگ که در آن
ما شرح دل خون شده بنگاشته بودیم ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.