شاعر در این شعر از آمادگی خود برای جنگ و مقاومت در برابر دشمنان میگوید، اما از اسارت و فریب خوردن توسط خودپرستان ابراز ناراحتی میکند. او بر راستی و صداقت خود تأکید دارد و از ملت میخواهد برای آزادی بجنگند. همچنین، از فریب عوام و دوری از معنویت انتقاد میکند.
مفاهیم عمیق اجتماعی، سیاسی و اخلاقی در شعر وجود دارد که درک آنها به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز دارد. همچنین، برخی از انتقادهای تند و اشاره به مسائل پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۴۱ - گر چه ما از دستبرد دشمنان افتاده ایم
ما ز بهر جنگ از سرتابه پا آماده ایم ۱
در طریق بندگی، روزی که بنهادیم پای
بر خلاف نوع خواهی یک قدم ننهاده ایم ۲
افترائی گر به ما بستند ارباب ریا
پیش وجدان راستی با جبهه بگشاده ایم ۳
قلب ما تسخیر شد از مهر جمعی خودپرست
آه از این بتها که ما در قلب خود جا داده ایم ۴
پیشه ما راستی، وین نادرستان حسود
در پی تنقید ما کاندر سیاست ساده ایم ۵
این اسیری تا به کی، ای ملت بی دست و پای
گر برای حفظ آزادی ز مادر زاده ایم ۶
فرخی چندیست ما هم در پی صید عوام
روز تا شب در خیال سبحه و سجاده ایم ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.