خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از فرخی سیستانی بیانگر نارضایتی از ظلم و ستم حاکمان و آرزوی عدالت و انقلاب است. شاعر از بی‌عدالتی‌ها و غرور نادانی انتقاد می‌کند و امیدوار است که خداوند ظالمان را مجازات کند. همچنین، او به اهمیت بیداری و آگاهی اشاره می‌کند و از مردم می‌خواهد در برابر ستم مقاومت کنند.
محتوا شامل مفاهیم انتقادی نسبت به حکومت و دعوت به انقلاب است که درک آن به بلوغ فکری و اجتماعی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند مجازات ظالمان ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین باشد.
شماره ۱۲۰ - چو مهربان مه من جلوه بی نقاب کند
چو مهربان مه من جلوه بی نقاب کند
ز غم ستاره فشان چشم آفتاب کند ۱
طریق بنده نوازی ببین که خواجه ی من
مرا به عیب هنر داشتن جواب کند ۲
در این طلوع سعادت که روز بیداریست
غرور جهل مبادا تو را به خواب کند ۳
ز فقر آه جگر گوشگان کیکاوس
سزد اگر دل سیروس را کباب کند ۴
به این اصول غلط باز چشم آن داری
زمانه داخل آدم تو را حساب کند ۵
ز انتخاب چو کاری نمی رود از پیش
به پور کاوه بگو فکر انقلاب کند ۶
هر آن که خانه ی ما فرخی خراب نمود
بگو که خانه ی او را خدا خراب کند ۷
ز غم ستاره فشان چشم آفتاب کند ۱
طریق بنده نوازی ببین که خواجه ی من
مرا به عیب هنر داشتن جواب کند ۲
در این طلوع سعادت که روز بیداریست
غرور جهل مبادا تو را به خواب کند ۳
ز فقر آه جگر گوشگان کیکاوس
سزد اگر دل سیروس را کباب کند ۴
به این اصول غلط باز چشم آن داری
زمانه داخل آدم تو را حساب کند ۵
ز انتخاب چو کاری نمی رود از پیش
به پور کاوه بگو فکر انقلاب کند ۶
هر آن که خانه ی ما فرخی خراب نمود
بگو که خانه ی او را خدا خراب کند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - دی تا دل شب آن بت طناز کجا بود؟
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - دلت به حال دل ما چرا نمی سوزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
