این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند چمن، لاله، گل و ساغر برای بیان احساسات شاعر استفاده میکند. شاعر از عشق، درد، و رنجهای عاطفی سخن میگوید و از تصاویر نمادین مانند خون، اشک، و رنگهای سرخ و سفید برای انتقال مفاهیم عمیق عاشقانه و غمگین بهره میبرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و نمادین است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تصاویر مانند خون و خنجر ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۶۵ - چمن از لاله چو بنهاد به سر افسر سرخ
پای گل زن ز کف سبز خطان ساغر سرخ ۱
اشک چون سیم سپیدم شد از آن خون که ز خلق
زردرویی کشد آن کس که ندارد زر سرخ ۲
گر چه من قاتل دل را نشناسم اما
دیده ام در کف آن چشم سیه خنجر سرخ ۳
کی به بام تو پری روی زند بال و پری
هر کبوتر که ز سنگ تو ندارد پر سرخ ۴
تاخت مژگان تو بر ملک دل از چشم سیاه
چون سوی شرق به فرمان قضا لشکر سرخ ۵
خون دل خورده ام از دست تو بس، از پس مرگ
سرزند سبزه سر از تربت من با سر سرخ ۶
شب ما روز نگردد ز مه باختری
تا چو خورشید به خاور، نزنیم اختر سرخ ۷
پرسش خانه ی ما را مکن از کس که ز اشک
خانه ی ماست همان خانه که دارد در سرخ ۸
فرخی روی سفید آنکه بر چرخ کبود
با رخ زرد ز سیلی بودش زیور سرخ ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.