این متن شعری عرفانی است که به بیان عشق الهی و ویژگیهای آن میپردازد. شاعر تأکید میکند که عشق واقعی در قالبهای مادی و محدودیتهای دنیوی نمیگنجد و تنها با پاکدلی و رهایی از تعلقات مادی میتوان به آن دست یافت. عشق در این شعر به عنوان نیرویی توصیف میشود که ذهن و قلب را از هر چیز دیگری خالی میکند و تنها عاشقان حقیقی میتوانند آن را درک کنند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. مخاطبان جوانتر ممکن است در درک کامل این مفاهیم با دشواری مواجه شوند.
غزل ۱۶۶ - حدیث عشق در دفتر نگنجد
حساب عشق در محشر نگنجد ۱
عجب میآیدم کین آتش عشق
چه سودایی است کاندر سرنگنجد ۲
برو مجمر بسوز ار عود خواهی
که عود عشق در مجمر نگنجد ۳
درین ره پاک دامن بایدت بود
که اینجا دامن تر درنگنجد ۴
هر آن دل کاتش عشقش برافروخت
چنپان گردد که اندر برنگنجد ۵
دلی کز دست شد زاندیشهٔ عشق
درو اندیشهٔ دیگر نگنجد ۶
برون نه پای جان از پیکر خاک
که جان پاک در پیکر نگنجد ۷
شرابی کان شراب عاشقان است
ندارد جام و در ساغر نگنجد ۸
چو جانان و چو جان با هم نشینند
سر مویی میانشان درنگنجد ۹
رهی کان راه عطار است امروز
در آن ره جز دلی رهبر نگنجد ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.