این متن به بیان قدرت و عظمت عشق الهی میپردازد و نشان میدهد که هیچ چیز در برابر عشق الهی قابل مقایسه نیست. شاعر از قدرت بینهایت عشق سخن میگوید و تأکید میکند که حتی قویترین موجودات و پادشاهان نیز در برابر این عشق ناتوان هستند. همچنین، متن به فداکاری و تسلیم کامل در برابر عشق الهی اشاره دارد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۶۴ - در زیر بار عشقت هر توسنی چه سنجد
با داو ششدر تو هر کم زنی چه سنجد ۱
چون پنجههای شیران عشق تو خرد بشکست
در پیش زور عشقت تر دامنی چه سنجد ۲
جایی که کوهها را یک ذره وزن نبود
هیهات میندانم تا ارزنی چه سنجد ۳
جایی که صد هزاران سلطان به سر درآیند
اندر چنان مقامی چوبکزنی چه سنجد ۴
جانهای پاکبازان خون شد درین بیابان
یک مشت ارزن آخر در خرمنی چه سنجد ۵
چون پردلان عالم پیشت سپر فکندند
با زخم ناوک تو هر جوشنی چه سنجد ۶
جان و دلم ز عشقت مستغرقند دایم
در عشق چون تو شاهی جان و تنی چه سنجد ۷
چون ساکنان گلشن در پایت اوفتادند
عطار سر نهاده در گلخنی چه سنجد ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.