غزل ۷۳ - حسن تو رونق جهان بشکست

حسن تو رونق جهان بشکست
عشق روی تو پشت جان بشکست ۱

هر سپاهی که عقل می‌آراست
غمزهٔ تو به یک زمان بشکست ۲

ناوک‌انداز آسمان چو بدید
طاق ابروی تو کمان بشکست ۳

عکس ماهت به آفتاب رسید
منصب آفتاب از آن بشکست ۴

پسته را پهن بازمانده دهان
دانی از چیست زان دهان بشکست ۵

همچو شمعی شکر چرا بگداخت
که دلش زان شکرستان بشکست ۶

حیلهٔ جادوان بابل را
آن دو جادوی دلستان بشکست ۷

چون به وصلت توان رسید که هجر
دل عطار ناتوان بشکست ۸