خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به توصیف زیبایی‌های عید و طبیعت می‌پردازد و عشق و علاقه به یار را با تصاویر زیبا مانند گل و ماه مقایسه می‌کند. همچنین، از زلف یار و شراب به عنوان نمادهای عشق و شادی یاد می‌شود.
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و استفاده از نمادهایی مانند شراب است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد. همچنین، درک کامل زیبایی‌های شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۵۷ - و له ایضا
روزی است عید کز همه ایام خوشترست
وز روز عید، روی دلارام خوشترست ۱
گل خرم و خوش است، ولی در میان گل
دربر گرفته یار گل اندام خوشترست ۲
ای ناتمام! نسبت رویش به مه مکن
زآن رو که روی او ز مه تام خوشترست ۳
جانا! ز زلف خویش دلم را رها مکن
کین مرغ پای بسته درین دام خوشترست ۴
بیمار گشت حیدر و بر یاد لعل تو
هر دم که باده می خورد از جام، خوشترست ۵
وز روز عید، روی دلارام خوشترست ۱
گل خرم و خوش است، ولی در میان گل
دربر گرفته یار گل اندام خوشترست ۲
ای ناتمام! نسبت رویش به مه مکن
زآن رو که روی او ز مه تام خوشترست ۳
جانا! ز زلف خویش دلم را رها مکن
کین مرغ پای بسته درین دام خوشترست ۴
بیمار گشت حیدر و بر یاد لعل تو
هر دم که باده می خورد از جام، خوشترست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵۶ - مدح شیراز
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵۸ - و له ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
