شمارهٔ ۵۶ - مدح شیراز

دلم ز خطه ی شیراز و قوم او شادست
که به ز خطه ی مصر و دمشق و بغدادست ۱

به هر طرف که روم دلبری شکردهن است
به هر کجا نگرم لعبتی پری زادست ۲

طواف خطه ی شیراز می کنم شب و روز
که همچو کعبه عزیز و لطیف بنیادست ۳

چو یار حوروشم با شراب دست دهد
به لاله زار خرامم که جنت آباد است ۴

درآ به باغ ملک، بند غم ز دل بگشا
ببین که لاله عذارم چو سرو آزادست ۵

بیا که جنت و کوثر مصلی و رکنی است
ببین که باغ ارم باغ جعفرآبادست ۶

مگر که خسرو شیرین دهن نمی داند
که شور شکر شیرین ز سوز فرهادست؟ ۷

در آب و آتش عشقش چگونه خاک شوم
که خاکساری من در هوای او بادست ۸

نمی خورد غم دنیا و آخرت حیدر
دلش به شادی وصل تو در جهان شادست ۹