غزل ۵۷ - آتش عشق تو در جان خوشتر است

آتش عشق تو در جان خوشتر است
جان ز عشقت آتش‌افشان خوشتر است ۱

هر که خورد از جام عشقت قطره‌ای
تا قیامت مست و حیران خوشتر است ۲

تا تو پیدا آمدی پنهان شدم
زانکه با معشوق پنهان خوشتر است ۳

درد عشق تو که جان می‌سوزدم
گر همه زهر است از جان خوشتر است ۴

درد بر من ریز و درمانم مکن
زانکه درد تو ز درمان خوشتر است ۵

می‌نسازی تا نمی‌سوزی مرا
سوختن در عشق تو زان خوشتر است ۶

چون وصالت هیچکس را روی نیست
روی در دیوار هجران خوشتر است ۷

خشک سال وصل تو بینم مدام
لاجرم در دیده طوفان خوشتر است ۸

همچو شمعی در فراقت هر شبی
تا سحر عطار گریان خوشتر است ۹