خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر درد و رنج عاشقی است که احساسات عمیق و ناشناخته‌اش را کسی درک نمی‌کند. شاعر از ناآگاهی دیگران نسبت به حالات درونی خود و ارزش ندانستن استغنا توسط افراد نادان گلایه می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات خاص ادبیات کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۲۵۷ - دل افسرده هر خام جوش ما نمی داند
دل افسرده هر خام جوش ما نمی داند
کسی تا می ننوشد نشئه صهبا نمی داند ۱
زبان جور او را هیچ کس چون من نمی فهمد
بدآموز تمنا قدر استغنا نمی داند ۲
کسی تا می ننوشد نشئه صهبا نمی داند ۱
زبان جور او را هیچ کس چون من نمی فهمد
بدآموز تمنا قدر استغنا نمی داند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۶ - از کدوی باده کی باشد که گلها بشکفد
گوهر بعدی:شماره ۲۵۸ - ز خمار عضو عضوم به شکسته خار ماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
