خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از احساس بی‌هوشی و ناتوانی در خوابیدن سخن می‌گوید. او خود را طوفان گریه می‌داند که حتی آب هم نمی‌تواند او را آرام کند. با وجود ضعف و ناتوانی جسمی، حتی توبه نیز نمی‌تواند او را از شراب و بزم دور نگه دارد.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و تضادهای درونی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و بزم نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۴۵ - بی هوش تر ز خوابم و خوابم نمی برد
بی هوش تر ز خوابم و خوابم نمی برد
طوفان گریه گشتم و آبم نمی برد ۱
با آنکه غیر دیده تنک ظرفی مرا
با توبه هم به بزم شرابم نمی برد ۲
طوفان گریه گشتم و آبم نمی برد ۱
با آنکه غیر دیده تنک ظرفی مرا
با توبه هم به بزم شرابم نمی برد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۴ - آنکه لعلش بیشتر از نیشتر دل می برد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۶ - بس که بیگانگی از خاطر آن گل گذرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
