خلاصه و رده‌بندی سنی
همه سنین
در این متن، شاعر با استفاده از تصاویر زیبایی مانند گل و غنچه، دهان و موی میانی را توصیف می‌کند و از زیبایی‌های طبیعی برای بیان احساسات خود استفاده می‌نماید.
این متن حاوی مضامین عاشقانه و طبیعی است و هیچ محتوای نامناسب یا پیچیده‌ای برای گروه‌های سنی مختلف ندارد. بنابراین، برای همه سنین قابل درک و لذت‌بردن است.
شماره ۱۸۱ - چو گل بر غنچه می خندد دهانت
چو گل بر غنچه می خندد دهانت
زند سیلی به نسرین ارغوانت ۱
ز باریکی حدیثی در میان بود
به یاد آمد مرا موی میانت ۲
زند سیلی به نسرین ارغوانت ۱
ز باریکی حدیثی در میان بود
به یاد آمد مرا موی میانت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۰ - هوا را سرافرازی می دهد نخل خرامانت
گوهر بعدی:شماره ۱۸۲ - ساقی مرا به باده بیغش چه احتیاج
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
