خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از زیبایی‌های طبیعت و تأثیرات آن بر روح و روان انسان سخن می‌گوید. شاعر از سایه ابر بهاری، گریه باران، و گردباد به عنوان نمادهایی از عبرت‌های زندگی یاد می‌کند. همچنین، به عشق و فیضی که از خاکساری و فروتنی حاصل می‌شود، اشاره دارد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۱۲۸ - باغها از سایه ابر بهاری دیده است
باغها از سایه ابر بهاری دیده است
دیده ما صرفه ها در گریه باری دیده است ۱
گردبادش در نظر آید بناهای بلند
بسکه عبرت در جهان بی اعتباری دیده است ۲
چشم خواب آلود این دانه آب گوهر است
عشق پر فیضی ز کسب خاکساری دیده است ۳
دیده ما صرفه ها در گریه باری دیده است ۱
گردبادش در نظر آید بناهای بلند
بسکه عبرت در جهان بی اعتباری دیده است ۲
چشم خواب آلود این دانه آب گوهر است
عشق پر فیضی ز کسب خاکساری دیده است ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۷ - گر چه ساقی صرفه در خون خوردن من دیده است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹ - درد می دردی به ایاغت نرسیده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
