خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر عشق را افسانهای میداند و سایههای بید را دیوانه خطاب میکند. او داستان مجنون را به عنوان روایتی از درد خود میبیند و عاشقی را با پروانهها مقایسه میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاری است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند دیوانگی و درد نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۴۳ - حرف عشق دوست را افسانه می دانیم ما
حرف عشق دوست را افسانه می دانیم ما
سایه های بید را دیوانه می دانیم ما ۱
قصه شیرین مجنون یک حدیث درد ماست
عاشقی را در پر پروانه می خوانیم ما ۲
سایه های بید را دیوانه می دانیم ما ۱
قصه شیرین مجنون یک حدیث درد ماست
عاشقی را در پر پروانه می خوانیم ما ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲ - عقد گوهر چون صدف در آستین داریم ما
گوهر بعدی:شماره ۴۴ - ویران ز چشمی شد خانه ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.