خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بالا شعری است که با استفاده از تصاویر شاعرانه و استعاره‌های زیبا، مفاهیمی مانند امید، تحول، عشق و نگاه زیبا به زندگی را بیان می‌کند. شاعر با اشاره به عناصر طبیعت مانند پر پرواز، گل سحاب و سبزه، سعی در نشان دادن قدرت انسان در تغییر شرایط و تبدیل ناسازگاری‌ها به فرصت‌های زیبا دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی نسبی با ادبیات فارسی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۸۰۲ - بهانه را پر پرواز می توان کردن
بهانه را پر پرواز می توان کردن
به وضع هر دو جهان ناز می توان کردن ۱
گل سحاب هوا را به دام سبزه کشید
شکار طالع ناساز می توان کردن ۲
اگر نوازش ما ناز بر نمی تابد
نظاره غلط انداز می توان کردن ۳
کلید ناله مستانه بی گشادی نیست
دری به روی دلی باز می توان کردن ۴
غبار نیستیم در کمین ایمایی است
هنوزم از عدم آواز می توان کردن ۵
کدام بلبل خوش نغمه را سرایم اسیر
طواف گلشن شیراز می توان کردن ۶
به وضع هر دو جهان ناز می توان کردن ۱
گل سحاب هوا را به دام سبزه کشید
شکار طالع ناساز می توان کردن ۲
اگر نوازش ما ناز بر نمی تابد
نظاره غلط انداز می توان کردن ۳
کلید ناله مستانه بی گشادی نیست
دری به روی دلی باز می توان کردن ۴
غبار نیستیم در کمین ایمایی است
هنوزم از عدم آواز می توان کردن ۵
کدام بلبل خوش نغمه را سرایم اسیر
طواف گلشن شیراز می توان کردن ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۰۱ - ز خاک اهل دل بوی وفایی می توان بردن
گوهر بعدی:شماره ۸۰۳ - گلزار مستمندان روی تو سیر دیدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
