شماره ۷۶۷ - ز چشم تر نمی آید تماشایی که من دانم

ز چشم تر نمی آید تماشایی که من دانم
نگنجد در دل اندیشه سودایی که من دانم ۱

نسیم از گرد گلچین است در راهی که من پویم
بهار از خاک رنگین است در جایی که من دانم ۲

جدایی باعث محرومی عاشق نمی گردد
دلم آیینه روی دلارایی که من دانم ۳

تغافل پیشه چشمش به ایما راز می گوید
به اظهاری که دل فهمد به ایمایی که من دانم ۴

زگفتن می رمد صبر دل آشوبی که من دارم
ز دیدن می گریزد چشم شهلایی که من دانم ۵

بهار از خاک شبنم می خرد گل پاکی دامن
در اقلیم نگاه حیرت آرایی که من دانم ۶

دعایی می کنم آمینی از تأثیر می خواهم
سراپا دل شوم بهر تمنایی که من دانم ۷

اسیر از ساغرت بوی گل خورشید می آید
مگر یک قطره نوشیدی ز مینایی که من دانم ۸