خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از تجربههای عاشقانه و رنجهای عشق میگوید. او از بیوفایی، جدایی، دامهای عشق، و رهایی سخن میراند و بیان میکند که چگونه خود را به زنجیر رهایی بسته است. همچنین، او از دوری از مردم، تهمتها، و توبه در یاد ساقی صحبت میکند و پارسایی را به نارسایی پیوند میزند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و جدایی نیاز به درک و بلوغ عاطفی دارند.
شماره ۷۲۰ - در وفا داری طلسم بیوفایی بسته ام
در وفا داری طلسم بیوفایی بسته ام
تا دچار او شدم دل بر جدایی بسته ام ۱
دامها دارد نهانی با کشاکشهای عشق
خویش را عمدا به زنجیر رهایی بسته ام ۲
بسته ام چشم امید از مهربانیهای خلق
از شکست خویش دست مومیایی بسته ام ۳
فارغم از اختلاط غیر و دارم یاد دوست
دورگردم تهمتی بر آشنایی بسته ام ۴
توبه کردم تا رسم در خاطر ساقی اسیر
پارسایی را به خود از نارسایی بسته ام ۵
تا دچار او شدم دل بر جدایی بسته ام ۱
دامها دارد نهانی با کشاکشهای عشق
خویش را عمدا به زنجیر رهایی بسته ام ۲
بسته ام چشم امید از مهربانیهای خلق
از شکست خویش دست مومیایی بسته ام ۳
فارغم از اختلاط غیر و دارم یاد دوست
دورگردم تهمتی بر آشنایی بسته ام ۴
توبه کردم تا رسم در خاطر ساقی اسیر
پارسایی را به خود از نارسایی بسته ام ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱۹ - به خون تپیده شکاری ز صیدگاه توام
گوهر بعدی:شماره ۷۲۱ - گر چه سودای تو یک عمر به سر داشته ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.