شماره ۵۳۱ - رخی از باده رخشان می توان کرد

رخی از باده رخشان می توان کرد
گلی از شعله خندان می توان کرد ۱

اگر از خویش پنهان می توان شد
تو را از خلق پنهان می توان کرد ۲

ز شور بیخودی در بزم مستان
دل ما را نمکدان می توان کرد ۳

ز رویت خنده بر گل می توان زد
سرش را هم چراغان می توان کرد ۴

بهار سینه صافی تربت من
گل از خاکم به دامان می توان کرد ۵