خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری از حافظ است که به موضوعات عشق، ناامیدی، زهد، دنیاپرستی و رنج‌های انسانی می‌پردازد. شاعر از عشق و نومیدی حسن سخن می‌گوید، زاهد را به چالش می‌کشد و دنیاپرستان را به حسرت ابدی محکوم می‌کند. همچنین، به دردهای دلی که با اشک تسکین می‌یابند اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و حسرت ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
شماره ۵۱۵ - رنگی که حسن از دل نومید می برد
رنگی که حسن از دل نومید می برد
عشق از برای آینه دید می برد ۱
زاهد که دوزخ از دمش افسرده خاطر است
نام بهشت را به چه امید می برد ۲
هرکس به قدر بار سبکبار می شود
دنیا پرست حسرت جاوید می برد ۳
سامان نشتر از دل ما کم نمی شود
این قطره نم ز چشمه خورشید می برد ۴
عشق از برای آینه دید می برد ۱
زاهد که دوزخ از دمش افسرده خاطر است
نام بهشت را به چه امید می برد ۲
هرکس به قدر بار سبکبار می شود
دنیا پرست حسرت جاوید می برد ۳
سامان نشتر از دل ما کم نمی شود
این قطره نم ز چشمه خورشید می برد ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۴ - سودای تو ما را به تمنای دگر برد
گوهر بعدی:شماره ۵۱۶ - کلفت زخاطرم دل بیدار می برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
