شماره ۳۷۲ - بیگانگی ز شکوه شام و سحر گذشت

بیگانگی ز شکوه شام و سحر گذشت
تا چند می توان ز دل بیخبر گذشت ۱

از آه و ناله معذرت آسمان مخواه
پرواز ما ز حوصله بال و پر گذشت ۲

غیرت روا نداشت که تنها گذارمش
عمر عزیز در قدم نامه بر گذشت ۳

سر کرد راه کعبه و منزل به یاد رفت
مستی که بیخودانه ز اهل نظر گذشت ۴

آتش پرست عشقم و اختر شناس داغ
کی شعله از قلمرو من بی خطر گذشت ۵

پیش از خمار ساغر تکلیف داد و رفت
ذکرش به خیر توبه که بی درد سر گذشت ۶

کشتی شکسته ای است به بحر گناه اسیر
بخشایشی که موجه طوفان ز سر گذشت ۷