خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر دلدادگی و شیفتگی شاعر به ساقی و جام شراب است. او از مستی و سودازدگی خود می‌گوید و ساقی را محور خوشی‌های زندگی می‌داند. شعر پر از استعاره‌های زیبا و نمادین است که عشق، مستی و عرفان را درهم می‌آمیزد.
این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و استعاره‌های پیچیده‌ای است که درک آن‌ها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، اشاره‌های غیرمستقیم به شراب و مستی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
شماره ۲۹۹ - دلی دارم که مست جام ساقی است
دلی دارم که مست جام ساقی است
سرم سودا پرست نام ساقی است ۱
گرفتاری به کامم چون نباشد
حریفان موج ساغر دام ساقی است ۲
دماغ از بیدماغی می رسانیم
شراب تلخ ما دشنام ساقی است ۳
جدا هر ذره ای را می پرستیم
مگر خورشید درد جام ساقی است ۴
اگر دوری بود دوران جام است
گر ایامی خوش است ایام ساقی است ۵
سروش آشنایی گوش کن گوش
صراحی قاصد پیغام ساقی است ۶
اسیر از گریه مستانه شادم
دلم در سینه بی آرام ساقی است ۷
سرم سودا پرست نام ساقی است ۱
گرفتاری به کامم چون نباشد
حریفان موج ساغر دام ساقی است ۲
دماغ از بیدماغی می رسانیم
شراب تلخ ما دشنام ساقی است ۳
جدا هر ذره ای را می پرستیم
مگر خورشید درد جام ساقی است ۴
اگر دوری بود دوران جام است
گر ایامی خوش است ایام ساقی است ۵
سروش آشنایی گوش کن گوش
صراحی قاصد پیغام ساقی است ۶
اسیر از گریه مستانه شادم
دلم در سینه بی آرام ساقی است ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۸ - دل آواره مستمندکسی است
گوهر بعدی:شماره ۳۰۰ - دو جهان از کتاب دل ورقی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
