شماره ۲۴۷ - دریا نمی ز اشک نمک پرور من است

دریا نمی ز اشک نمک پرور من است
دوزخ تفی ز گرمی خاکستر من است ۱

دردسر خمار ندانسته ام ز چیست
نومیدم و شکسته دلی ساغر من است ۲

دیوانگی به مکتب خاموشیم نشاند
سربسته راز بیخبری دفتر من است ۳

هر ساعتم به رنگ دگر سوخته است عشق
طرح بهار گرده خاکستر من است ۴

بیگانگی مکن که نکو می شناسمت
هر خون که کرده تیغ تو زیر سرمن است ۵

تا پرگشوده ام شده ام صید بی غمی
پرواز برق خرمن بال و پر من است ۶

گردید عقل درد ته ساغرم اسیر
تا نشئه شراب جنون آور من است ۷